بانک مقالات جغرافیا

پيشينه ارتباطي دره هند با جنوب شرق ايران به هزاره سوم ق.م بر مي گردد. هر چند اين ارتباط ممکن است در ادوار قبلي نيز بوده باشد اما هزاره سوم ق.م اوج اين ارتباطات مي باشد. اين دوره که از طرفي به دوره مفرغ شهرت دارد، دوره ظهور جوامع شهرنشين نيز هست. محوطه هاي روستايي با افزايش جمعيت بزرگتر مي شوند و با افزايش جمعيت، نياز جوامع به منابع غذايي نيز افزايش مي يابد. در اين اثنا مناطقي که داراي شرايط آب و هوايي بهتري بودند، بعنوان قطب هاي کشاورزي عمل مي کردند. در مقابل مناطقي نيز وجود داشتند که به دليل شرايط مناسب معادن خصوصا سنگهاي نيمه قيمتي حايز اهميت بودند. در اين دوره که جوامع گسترش پيدا نمودند، نياز جوامع به کالاهاي لوکس نيز افزايش يافت و ايجاد ارتباط بين اين مناطق برخي ديگر از محوطه ها را مطرح کرد. با يک نگاه کلي متوجه مي شويم که با يک سيستم بزرگ مواجه هستيم که منافع زير سيستم هاي آن به هم گره خورده است.
هدف مقاله حاضر اين است تا ضمن معرفي بخشي از اين سيستم عظيم در هزاره سوم ق.م به چگونگي ارتباط محوطه هاي جنوب شرق ايران و دره هند بپردازد. زير سيستم هايي که چنان بهم گره خورده بودند که با کوچکترين مشکلي در بخشي از اين سيستم ممکن بود کل سيستم دچار مخاطره گردد. همين امر يعني ارتباط محوطه هاي فوق از مهمترين ضروريات اين تحقيق است تا از طريق آن بتوان به درک مناسبتري از تمدنهاي فوق رسيد. در اين مقاله سعي شده است تا با بهره گيري از مطالعات کتابخانه اي و ميداني به هدف فوق دست يابيم.

 نسخه قابل چاپ