بانک مقالات جغرافیا

در اين پژوهش چگونگي «عرفان در مطلع الانوار امير خسرو دهلوي» بررسي شد و به اين سوالات پاسخ داده شد:
حضور الفاظ و اصطلاحات صوفيانه در مطلع الانوار چگونه است؟
مقامات و احوال در آن چگونه مطرح شده و به چه معني به کار رفته است؟
در اين پژوهش ابتدا عناصر عرفاني مطلع الانوار جستجو و پس از طبقه بندي آن ها به مقامات و احوال و تفکيک کاربرد حقيقي و مجازي آن ها؛ با ساير اصطلاحات کتاب هاي عرفاني، مقايسه اجمالي انجام شد. پس از انجام پژوهش اين نتيجه به دست آمد که مطلع الانوار يک کتاب اخلاق عرفاني است و اصطلاحات عرفاني فراواني در آن، به شکل حقيقي و مجازي به كار رفته است. اصطلاحات عرفاني که در معني اصطلاحي خود به کار رفته است، عبارت است از:
دسته اول: مقامات طلب، فقر، توکل و رضا، و احوالي مانند عشق، شوق و فنا.
دسته ي دوم: اصطلاحات عرفاني که در معني مجازي به کار رفته است.
گذشته از اين ها امير خسرو به عناصر تربيتي صوفيه هم اشاره کرده است مانند اخلاص، همت، قناعت، پيروي از پير و آدابي مانند خلوت.
همچنين در اين کتاب از معرفت خداوند و آموزه هاي اخلاقي-عارفانه فردي و اجتماعي نيز سخن رفته است و در اين پژوهش به اشاره و ارايه ماخذ آن ها اکتفا مي شود. لازم به ذکر است اين پژوهش با حمايت معاونت پژوهشي دانشگاه الزهرا صورت گرفته است و بدين وسيله از آن حوزه محترم سپاسگزاري مي شود.

 نسخه قابل چاپ