بانک مقالات جغرافیا

هدف از اين پژوهش بحث و بررسي محتواي غزل هاي بيدل در راستاي شخصيت واقعي او است. بيدل عاشق وارسته و عارفي از دنيا بريده است که ديوان غزليات او در بر دارنده ي اصطلاحات و نمادهاي عرفاني است. غزل هاي بيدل چون غزل هاي حافظ، سرشار از مفهوم عشق حقيقي است. همچنين در اين جستار، با استفاده از روش تحليلي - توصيفي، در مورد چگونگي نمود عشق حقيقي، عرفان و کاربرد ابهام هاي هنري، به عنوان ويژگي هاي بنيادين غزل هاي بيدل، به بحث و بررسي مي پردازيم. تفسير واژگان نمادين غزل هاي بيدل که موجب برجسته سازي سخن او در راستاي نقش ادبي زبان است، يکي از محور هاي بحث است، و در تبيين مفاهيم غزل هاي وي، رويکرد روساخت گرايانه (فرماليستي) به واژگان و تعبير و تفسير نمادهاي واژگاني به کار رفته، با رويکرد ساختارگرايانه، توام مي شود. تبيين و تفسير پاره اي از نمادها و اصطلاحات بنيادين غزل هاي بيدل بر مبناي روان شناسي کارل گوستاو يونگ انجام گرفته؛ و در پايان نيز به صورت کلي به بسامد اصطلاحات و نمادهاي عرفاني اشاره شده است.

 نسخه قابل چاپ