بانک مقالات جغرافیا

توجه به توسعه فيزيکي شهري پايدار، به عنوان يک ضرورت اساسي در برنامه هاي توسعه شهري، حاکي از اهميت اين موضوع در تقويت جبهه هاي فرهنگي، اجتماعي و کالبدي شهر دارد. در ايران يکي از موارد مهم فرايند شهرنشيني، گسترش سريع فيزيکي شهرهاي آن است. افزايش بي رويه شهرها و رشد ناموزون آن ها به دليل مهاجرت هاي بي رويه و افزايش جمعيت، يکي از مشکلات اساسي شبکه شهري کشور است. اکنون هم يکي از مسايل تمام شهرها، رشد شهرنشيني و به تبع آن گسترش شاخک هاي خزنده شهري بر اراضي پيرا شهري است، که پيامدهايي چون: حاشيه نشيني، نابودي اراضي کشاورزي، افزايش جمعيت شهرها، عدم امکان پاسخگويي برخي از خدمات و کاربري ها در شهر، گسستگي بافت هاي فيزيکي، مشکلات زيست محيطي، خصوصاً آلودگي ونابساماني سيماي شهري داشته است. پژوهش حاضر، به دنبال بررسي عوامل مؤثر بر رشد وتوسعه فيزيکي شهرها، همچنين بررسي مباحث نظري - کاربردي مرتبط با انگاره «توسعه فيزيکي شهري پايدار» و سود جستن از آن به عنوان ابزاري در توسعه شهري پويا از ديدگاه مبحث توسعه پايدار، نگرش سيستمي و ملاحظات زيست محيطي، اجتماعي، اقتصادي و سياسي است.

 نسخه قابل چاپ