بانک مقالات جغرافیا

در تاريخ شهر و شهرنشيني ايران، انقلاب مشروطيت از نظر اجتماعي- اقتصادي و فضايي به عنوان يك نقطه عطف به شمار مي رود، زيرا مداخله سازمان يافته و هدف مند دولت در توسعه شهري، از اين زمان پايه گذاري شد. از دهه چهل به بعد، آثار و نمودهاي خود را در رشد الگوهاي متفاوت شهري در نظام شبكه شهري كشور، نمايان ساخت و بدين ترتيب بسياري از قانون منديهاي سنتي توسعه شهري را به هم ريخت. نوشته حاضر، يكي از اين الگوها، يعني شهرهاي اداري- سياسي را در قالب يك شهر پژوهي موردي، مورد بررسي قرار مي دهد. در اين راستا، ابتدا مولفه هاي بستر ساز و سازوكار اجرايي آن، كه مقدم بر پيدايش شهرها و به شدت بر آن اثرگذار است، شناسايي و تحليل شده است؛ سپس نتايج و پيامدهاي منبعث از آن در عرصه هاي مختلف شهر، با تكيه بر مستندات آماري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته اند. نتايج مقاله بر الگوي مداخله غيرعلمي و ناكارآمد دولت در توسعه شهر اداري- سياسي تاكيد دارد، كه با جنبه هاي ناپايداري متعددي قابل تعريف است.

 نسخه قابل چاپ