بانک مقالات جغرافیا

خشکسالي پديده اي اقليمي بوده و به عنوان بخشي از اقليم يک منطقه محسوب مي شود. اين پديده داراي خصوصياتي است، که آن را از ساير بلاياي طبيعي جدا مي کند. تحقيقات انجام شده نشان مي دهد که در بين حوادث طبيعي، خسارات ناشي از خشکسالي بيشترين مقدار را شامل است. لذا پايش گسترده آن و ايجاد يک نظام هشدار و پيش آگاهي در مناطق مستعد خشکسالي، امري اجتناب ناپذير است. يکي از ابزارهاي اصلي پايش خشکسالي، استفاده از شاخص هاي خشکسالي مي باشد. نوشتار حاضر، شاخص شدت خشکسالي پالمر را به عنوان الگوي معتبر و کاربردي، مورد استفاده قرار داده است. پارامترهاي اصلي ورودي، شامل: بارندگي (P)، درجه حرارت(T)  و مقدار آب قابل دسترس(AWC)  است. در هر دوره، تبخير- تعرق پتانسيل با استفاده از اطلاعات به دست آمده بر اساس الگوي دو لايه اي ذخيره رطوبت خاک محاسبه مي شوند. در پايان نتايج خروجي الگو، که شاخص انحراف رطوبت ماهانه (Z) و شاخص شدت خشکسالي(X_i)  مي باشد، ارايه مي شود. در اين مقاله با استفاده از نرم افزاري كه جهت محاسبه شاخص شدت خشکسالي پالمر طراحي شده، اين شاخص براي ايستگاه سينوپتيک مشهد طي دوره آماري (2003-1971 ميلادي) محاسبه و ارايه گرديده است.

 نسخه قابل چاپ