بانک مقالات جغرافیا

کاهش نابرابري در بهره مندي از منابع، دست آوردها و امکانات جامعه، يکي از مهم ترين معيارهاي اساسي توسعه به شمار مي رود. مفهوم توسعه علاوه بر رشد در همه جهات، توزيع متعادل را نيز در بر مي گيرد. هدف اين مقاله اندازه گيري و ارزشيابي شاخص هاي توسعه فرهنگي و نشان دادن سطوح توسعه استان ها از نظر بهره مندي فضا ها و امکانات فرهنگي است. روش بررسي به دو صورت مقايسه تک متغيري (موردي) و مقايسه کل متغير ها (عمومي) است. با توجه به اين که آمارهاي عمومي در قالب تقسيمات سياسي کشور توليد مي شود، اساس انتخاب محدوده و واحد مطالعه استان مي باشد. نوع تحقيق کاربردي و روش آن تحليل مقايسه اي است. در اين نوشتار با استفاده از تکنيک هاي آماري، به شاخص سازي فضاها و امکانات فرهنگي در استان هاي کشور پرداخته شده و از سرانه ها، شاخص Z استاندارد، تحليل عاملي و ديگر تکنيک هاي آماري، مورد بهره برداري قرار گرفته است.
نتايج حاصل از پژوهش، بيانگر آن است که بين استان هاي کشور از نظر بهره مندي از فضاها و امکانات فرهنگي تفاوت چشمگيري وجود دارد. در اين بين، استان تهران به عنوان تنها استان بسيار توسعه يافته و استان هاي ايلام، بوشهر، چهار محال و بختياري، زنجان، سمنان، سيستان و بلوچستان، قزوين، کهکيلويه و بويراحمد، گلستان، هرمزگان به عنوان استان هاي بسيار محروم شناخته شده اند.

 نسخه قابل چاپ