بانک مقالات جغرافیا

سازمان فضايي هر ناحيه، از طريق پويايي شبکه سکونتگاهي آن تکامل مي يابد، که البته روند شکل گيري شبکه سکونتگاهي متاثر از محيط طبيعي، ساختار اجتماعي و اقتصادي و رويدادهاي سياسي و تاريخي است. در شهرستان تالش، محيط طبيعي و ساختار اجتماعي و اقتصادي اين ناحيه زندگي يکجانشيني به ويژه شهر نشيني را به تاخير انداخته بود. نبود راههاي ارتباطي مناسب بين واحد هاي انساني ناحيه، يکي از مهمترين موانع يکپارچگي فضايي ناحيه به شمار مي رفت. به همين دليل، شبکه سکونتگاهي نوپاي تالش در پيرامون جاده اي شکل گرفته است که در خلال جنگ جهاني دوم احداث شد و سراسر حوزه هاي انساني ناحيه را در امتداد طولي ناحيه به يکديگر متصل ساخت. بدين ترتيب، نخستين شهر واقعي ناحيه و به دنبال آن بازارهاي روستايي در گره گاههاي اين جاده و حوضه رودها (که هريک واحدي انساني را در خود جاي داده بودند) شکل گرفت. بازارهاي روستايي با توجه به جمعيت حوزه نفوذ شان، گسترش يافته و آنهايي که از موقعيت جغرافيايي و کارکرد کارآمدي برخوردار بودند، به شهرهاي کوچک تبديل شدند. در نتيجه نظامي سلسله مراتبي از مکان هاي مرکزي به وجود آمد که شبکه سکونتگاهي و سازمان فضايي ناحيه را شکل بخشيد. اما از سويي تمرکز جمعيت و فعاليت هاي اقتصادي، به صورت نامتوازني در حاشيه جاده مزبور متمرکز گرديد که عدم تعادل فضايي ناحيه را به دنبال دارد. به همين علت، پيش از تحولات خودجوش آينده، هدايت و برنامه ريزي توسعه در مراکز بازاري و روستا- شهرهاي ناحيه، امري ضروري به نظر مي رسد. مطالعه روند تحولات شبکه سکونتگاهي تالش با استفاده از منابع تاريخي و بررسي تحولات اخير، از طريق روش هاي ميداني و اطلاعات و داده هاي سازمان هاي محلي به بهترين شكل گوياي اين واقعيت مکاني و فضايي است.

 نسخه قابل چاپ