بانک مقالات جغرافیا

فضاي سبز شهري، از جمله کاربري هايي است که توزيع و پراکنش آن در سطح شهر اهميت زيادي دارد. شهر خرم آباد، از جمله شهرهايي است که از توزيع مناسب فضاي سبز برخوردار نيست، به طوري که سرانه اختصاص يافته فضاي سبز براي هر تن برابر با 3.11 متر مربع است و اين رقم اختلاف آشکاري با شاخص هاي تعيين شده از سوي محيط زيست سازمان ملل متحد (20 تا 25 متر مربع براي هر تن) دارد. در اين شهر، برخي از نواحي هيچ گونه فضاي سبزي ندارند. در صورتي که برخي ديگر از مناطق از فضاي سبز بيشتري برخوردارند. اين پژوهش با ارايه الگوي مناسب، به دنبال توزيع بهينه فضاي سبز در هر يک از مناطق مي باشد. براي جبران کمبود ذکر شده در زمينه زيست محيطي، به ويژه نيازهاي تفريحي ساکنان شهر، بايد ارزش زمين هاي منطقه براي ايجاد فضاي سبز، مورد ارزشيابي قرار گيرد. براي اين منظور، از معيارهاي واقع شدن در زمين هاي باير، نزديکي به مراکز آموزشي، مراکز فرهنگي، مراکز جمعيتي، تاسيسات شهري، دسترسي به شبکه ارتباطي و فاصله از پارک ها و فضاي سبز موجود استفاده شده است. به منظور تعيين مکان هاي مناسب براي احداث پارک ها و فضاي سبز از الگوسازي GIS استفاده شده است، ابتدا داده هاي مکاني گردآوري شده و سپس پايگاه اطلاعاتي GIS تشکيل شده و نقشه هاي تهيه شده براي هر يک از معيارها، به يک لايه اطلاعاتي در محيط GIS تبديل شد. سپس به منظور الگوسازي به هر کدام از لايه هاي اطلاعاتي بر اساس ميزان اهميت آنها در مکان يابي فضاي سبز، وزن مناسبي اختصاص داده شد. نتايج حاصل از تلفيق لايه هاي اطلاعاتي، زمين هاي منطقه را براي انتخاب مکان هاي مناسب براي فضاي سبز اولويت بندي کرد، سپس اين زمين ها را با نقشه کاربري اراضي مقايسه کرده و مشخص شد زمين هاي با درجه خيلي خوب و خوب در حواشي رودخانه، در زمين هاي خالي داخل شهر، که بيشتر مالکيت دولتي دارند و يا از تراکم زيادي برخوردار نيستند، واقع شده اند.

 نسخه قابل چاپ