پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
جمعه 8 اردیبهشت 1391 10:56 AM
| 7 : جغرافيا و توسعه ناحيه اي پاييز و زمستان 1387; -(11):147-166. |
| نقش شهرهاي مياني در تعادل ناحيه اي مورد مطالعه: شهر مياني شهرضا (استان اصفهان) |
| قرخلو مهدي*,حسيني اميني حسن,رجايي سيدعباس |
|
در بحث تمرکز زدايي يکي از پايه اي ترين مباحث مطرح شده لزوم نگرش به بخش هاي مياني سلسله مراتب سکونتگاه هاست که در اين ميان شهرهاي مياني توجه ويژه اي را به خود مي طلبند. از اين رو هدف اين مقاله بررسي تاثير شهر مياني شهرضا در ساختار اقتصادي سکونتگاه هاي پيرامون، شناخت حوزه نفوذ شهرضا و ارزشيابي عملکرد اين شهر در حوزه نفوذ خود به عنوان يک شهر مياني است. روش تحقيق از نوع «توصيفي – تحليلي» و روش گردآوري اطلاعات مبتني بر دو روش کتابخانه اي و ميداني است. نتايج تحقيق نشان مي دهد که تمرکز جمعيت و نخست شهري در استان رو به کاهش بوده و از اين رو شهر شهرضا از توان کشش پذيري جمعيت برخوردار است، به صورتي که بدون در نظر گرفتن اين شهر در شبکه شهري استان عدم تعادل بيشتر مي شود. الگوهاي اقتصادي بيانگر نقش قوي صنعتي و خدماتي اين شهر طي دوره هاي مختلف است. نتايج حاصل از بررسي هاي حوزه نفوذ شهرضا نيز نشان مي دهد که اين شهر با قدرت خدماتي خود در امور تجاري، بهداشتي و درماني و آموزش، توانسته است نقشي فرا ناحيه اي ايفا کرده و حوزه نفوذ خود را تا استان هاي هم جوار بگستراند. از طرفي با توجه به انتخاب اين شهر به عنوان يکي از چهار قطب توسعه استان در صورت تقويت زيرساخت ها اين شهر مي تواند به عنوان مرکز خدماتي و صنعتي براي سکونتگاه هاي جنوبي استان مطرح شود. |
| كليد واژه: شهرمياني، شبکه شهري، حوزه نفوذ، تعادل ناحيه اي، استان اصفهان، شهرضا |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |