بانک مقالات جغرافیا

اهميت شبکه شهري در جغرافياي سياسي و اقتصادي و به طور کلي پويش شهرنشيني يک منطقه به اندازه اي است که نياز به تاکيد خاصي در اين زمينه نيست. از آن جا که شبکه شهري هم به مفهوم فضايي آن، يعني نحوه استقرار و توزيع شهرهاي مختلف (اندازه، جمعيت و ...) و هم به مفهوم اقتصادي آن، يعني نظام مبادله و داد و ستد بين شهرها بر اساس عملکردهاي پايه اي آنها، هم حاصل و هم علت بسياري از مسايل و پديده هاي شهرنشيني معاصر است، لذا شناخت چگونگي اين شبکه و تغييرات آن در يک منطقه مي تواند روشنگر حداقل بخشي از اين مسايل گردد. برنامه ريزي بر پايه نظام شهري و کارکردي و سلسله مراتب آن در ارايه خدمات و ارتباطات داد و ستدي برون و درون منطقه اي، تمرکززدايي، کاهش نابرابري هاي موجود و توسعه موزون ساختار فضايي کل سرزمين، نقش پراهميتي دارد. بنابراين هدف از اين پژوهش بررسي و تحليل وضعيت شبکه شهري در استان بوشهر با استفاده از الگوهاي تمرکز شهري، مرتبه - اندازه و مرتبه - اندازه تعديل شده، منحني لورنز، ضريب جيني، ضريب آنتروپي و ضريب کشش پذيري است. نوع تحقيق کاربردي - توسعه اي و روش تحقيق، اسنادي و تحليلي - علي مي باشد. همچنين براي تحليل کمي و کيفي داده هاي آماري از نرم افزارهاي Excel و GIS استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان دهنده نيمه متعادل بودن توزيع فضايي تعداد شهرهاي استان بوشهر طي سال هاي 1335 تا 1385 بوده، ولي در سال 1385 به متعادلترين سطح خود طي اين شش دهه مي رسد، همچنين سال 1365 بهترين حالت تعادل توزيع فضايي جمعيت شهرهاي استان بوشهر و سال 1335 بدترين حالت آن بوده و اين روند در سال 85 نسبت به سال 75،%20  کاهش پيدا کرده که بيانگر توزيع نامناسب امکانات و خدمات در سطح استان بوده است. در مجموع توزيع فضايي جمعيت شهرهاي استان بوشهر نيمه متعادل بوده است.

 نسخه قابل چاپ