بانک مقالات جغرافیا

بررسي شناخت وضعيت و تنگناهاي توسعه نواحي، به لحاظ پايداري و توسعه پايدار در شهرها، از مسايلي است که اخيرا در فرهنگ برنامه ريزي شهري مطرح شده است. اما در کشور ما جايگاه آن به خوبي طرح نشده است. هدف اين مقاله شناسايي پايداري و ناپايداري توسعه نواحي شهر ايلام، همچنين شناسايي نقاط قوت و ضعف اين نواحي شهري با استفاده از شاخص هاي توسعه پايدار است. روش تحقيق ترکيبي از روش هاي تحليلي و موردي - زمينه اي است. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش تحليل عاملي و روش تاکسونومي استفاده شده است. نوع تحقيق کاربردي - توسعه اي است. جامعه آماري نواحي چهارده گانه شهر ايلام است. بر اساس نتايج به دست آمده از چهارده ناحيه شهري دو ناحيه نيمه پايدار و دوازده ناحيه ديگر ناپايدار بوده و هيچ کدام از نواحي شهري پايدار نبوده اند. در نواحي ناپايدار عدم انطباق رشد جمعيت با نيازهاي خدماتي، کمبود فضاهاي سبز و تفريحي، نبود خدمات مناسب بهداشتي درماني، تجاري، ورزشي، افزايش نرخ رشد جمعيت، کمبود امکانات آموزشي، فرهنگي، اشتغال پايين، سکونت اقشار کم درآمد و مهاجرين، ساخت و سازهاي بدون مجوز و گسترش بي رويه در اين نواحي بر ميزان ناپايداري شدت بخشيده است. بنابراين جهت دست يابي به توسعه پايدار در بيشتر نواحي شهري، تنها با شناخت ابعاد توسعه پايدار و نقاط قوت و ضعف نواحي شهري و توجه به عوامل (شاخص ها) پايدار و تقويت عوامل ناپايدار امکان پذير است. در غير اين صورت، نه تنها نواحي شهري پايدار ارتقا نمي يابند، بلکه روز به روز وضعيت پايداري آن ها کاهش يافته و نواحي ناپايدار همچنان به وضعيت خود ادامه مي دهند.

 نسخه قابل چاپ