بانک مقالات جغرافیا

اين تحقيق به ارزيابي کيفيت و دقت DEMهاي نوع ASTER و الگوريتم هاي رايانه اي نرم افزار ArcGIS در تحليل هاي مورفومتري رودخانه اي مي پردازد. براي آزمون DEM و همچنين الگوريتم هاي مذکور، ابتدا نقشه شبکه زه کشي منطقه مورد مطالعه از طريق عکس هاي هوايي و تصاوير ماهواره اي استخراج و به عنوان نقشه پايه يا زمين واقعي مورد استفاده قرار گرفت. سپس به کمک ابزار هيدرولوژي در نرم افزار ArcGIS، شبکه زه کشي رسترسي منطقه در دامنه هاي سلولي 500 تا 25 سلول براي کل حوضه آبريز و سپس واحدهاي ژئومورفولوژي مختلف استخراج و خصوصيات هيدروگرافي حوضه بر مبناي نقشه هاي به دست آمده مقايسه شدند. نتايج به دست آمده نشان مي دهد که همDEM ها و هم الگوريتم هاي رايانه اي در تحليل هاي هيدرولوژي داراي نقايص اساسي اند. بدين معنا که نتايج مربوط به مورفومتري آبراهه ها گر چه در تحليل هاي رسترسي براي کل حوضه آبريز تشابه نسبتا خوبي را با لايه مستخرج از عکس ها و تصاوير ماهواره اي ارايه مي نمايد، اما در تحليل هاي برداري که لازمه برخي تحليل هاي مورفومتري است، نتايج به دست آمده با خطاهاي بسيار بزرگي روبرو مي شود. الگوريتم هاي رايانه اي استخراج آبراهه ازDEM ها در مناطق کم شيب براي تجزيه و تحليل هاي طول رود ناتوان و در مناطق پرشيب با خطاهايي همراه است. بهترين آستانه سلولي در استخراج شبکه زه کشي براي DEMهاي 30 متري در مناطق کوهستاني 25، در مناطق دشت سر ناهموار 50 تا 100، در دشت سر هموار و مخروط افکنه ها 100 تا 250 و در دشت تراکمي 500 سلول به دست آمده است.

 نسخه قابل چاپ