پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
جمعه 8 اردیبهشت 1391 10:39 AM
| 6 : جغرافيا و توسعه پاييز و زمستان 1382; 1(پياپي 2):73-94. |
| نگرشي بر چشمه ها و درياچه هاي پيراموني مشهد از ديدگاه اكوتوريسم |
| زمرديان محمدجعفر* |
| * دانشگاه فردوسي مشهد |
| شهر مقدس مشهد تا سه، يا چهار دهه ي قبل پيوند ديرينه اي با طبيعت داشت و تقريبا داراي سيماي طبيعي بود. شهروند آن با طبيعت مي زيست و به تفرج گاه هاي حومه اي و ييلاقي کمتر احساس نياز مي کرد. در حالي که با توسعه ي بي رويه و روزافزون اين شهر، شهروندان امروزي آن دچار زندگي مصنوع شهري شده و زندگي ملال آوري را سپري مي نمايند. از اين رو آنان بيش از پيش نيازمند طبيعت هستند و اين امر ضرورت توجه به اکوتوريسم را گوشزد مي نمايد. يکي از جاذبه هاي طبيعت گردي نواحي پيراموني مشهد، چشمه ها و درياچه ها هستند. در اين ناحيه تعداد 83 دهنه چشمه شناسايي شده که حداکثر دبي لحظه اي آنها 294 ليتر در ثانيه (با متوسط دبي لحظه اي 18 ليتر در ثانيه) مي باشد. اين چشمه ها از نظر ژنزو منشأ به سه گروه "کنتاکتي"، "کارستي" و "گسلي" تفکيک مي شوند که نوع کنتاکي آنها از نظر کيفيت و جنبه هاي اکوتوريستي با اهميت تر است. درياچه هاي ناحيه نيز شامل دو نوع طبيعي (نظير درياچه چشمه سبز گلمکان) و مصنوعي يا سدي (مثل سد کارده) مي باشند که براي اموري مثل ماهي گيري، قايق راني، اسکي روي آب و غيره داراي پتانسيل خوبي هستند. بر اساس پهنه بندي اکوتوريستي درياچه ي چشمه سبز گلمکان و نواحي مجاور آن داراي بيشترين توان طبيعت گردي مي باشد |
| كليد واژه: |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |