بانک مقالات جغرافیا

هدف از اين مطالعه، بررسي و تحليل سطوح توسعه و نابرابري هاي ناحيه اي در استان يزد طي سال هاي 55، 65 و 75 بوده است. روش پژوهش «توصيفي – تحليلي» است که از مدل هاي کمي و نرم افزارهاي رايانه اي استفاده شده است. بنابر بررسي هاي صورت گرفته در سال 1355 ناحيه يزد در شاخص هاي فرهنگي، بهداشتي – درماني، اقتصادي و تلفيقي، ناحيه اردکان در شاخص هاي جمعيتي و بافق در شاخص هاي زيربنايي به عنوان برخوردارترين نواحي و ناحيه تفت در تمامي شاخص ها به عنوان محروم ترين ناحيه شناخته شد.
در سال 1365 ناحيه يزد در شاخص هاي جمعيتي و اقتصادي در اثر مهاجرت روستاييان به شهر و کاهش فرصتهاي شغلي تنزل پيدا کرده و ناحيه بافق به دليل گسترش و بهره برداري معادن به رتبه بالايي صعود پيدا کرده است. در حالي که در سال 1375 در مجموع از 8 ناحيه در شاخص هاي تلفيقي يزد برخوردار، چهار ناحيه ميبد، بافق، اردکان، تفت نيمه برخوردار و سه ناحيه مهريز، ابرکوه و طبس نواحي محروم استان را تشکيل مي داده اند.
بررسي هاي تحليلي نابرابري هاي ناحيه اي در استان يزد طي سال هاي 55 تا 75 نشان مي دهد که مقدار اين ضريب در تمامي شاخص هاي مورد بحث به جز شاخص هاي جمعيتي در سال 75 نسبت به سال هاي 55 و 65 کاهش يافته است. کاهش نابرابري هاي ناحيه اي ناشي از تمرکززدايي کارخانه هاي صنعتي در استان يزد به شهرهاي ديگر استان و ايجاد دانشگاه هاي مختلف در تمامي شهرها بوده است. بنابراين با ارايه مکانيسم فرصت برابر براي تمامي نواحي استان و توسعه نواحي، مطابق با توانمندي ها و نيازهاي جمعيتي و توجه به ظرفيت ها و پرورش پتانسيل هاي طبيعي و انساني، مي توان به تعادل هاي ناحيه اي در پهنه استان دست يافت.

 نسخه قابل چاپ