بانک مقالات جغرافیا

در يک کلام مفهوم توسعه انساني را مي توان چنين تعريف نمود «فرآيند بسط انتخاب ها در بستر فضاي قابليت زا براي دستيابي به زندگي بهتر» بر اساس اين تعريف مي توان تغييرات شاخص توسعه انساني را در يک دوره زماني مورد بررسي قرار داد.
مقاله حاضر در صدد است که به بررسي و تجزيه و تحليل شاخص هاي توسعه انساني در استان سيستان و بلوچستان طي سال هاي 1368 الي 1379 بپردازد و همچنين به سوالاتي از قبيل اينکه آيا شاخص مذکور طي سال هاي مورد مطالعه بهبود يافته است. آيا شکاف توسعه بر حسب جنسيت کاهش يافته است، آيا شکاف فقر انساني روندي نزولي را طي نموده است و... پاسخ گويد.
روش تحقيق در مطالعه حاضر توصيفي و تحليلي است و از حيث نوع تحقيق کاربردي مي باشد نتايج حاصل از بررسي ها نشان مي دهد که طي سال هاي مورد بررسي شاخص توسعه انساني استان سيستان و بلوچستان بهبود يافته و از رقم 0.336 در سال 1368 به 0.569 در سال 1379 بالغ گشته است که اين افزايش را مديون افزايش اميد به زندگي، شاخص نرخ با سوادي بزرگسالان و بهبود در نرخ ثبت نام ناالص در کليه مقاطع آموزشي استاني مي باشد. طي همين دوره شاخص توسعه انساني بر حسب جنسيت نيز از 0.296 به 0.451 افزايش يافته است که در اثر بهبود وضعيت آموزش زنان بوده است؛ همچنين شاخص فقر انساني از 49.63 درصد به 32.66 درصد کاهش يافته است.

 نسخه قابل چاپ