بانک مقالات جغرافیا

نقش توزيع درآمدها در ايجاد اختلاف سطح زندگي و شکاف هاي اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي از جمله موضوعات مورد توافق بسياري از علما و صاحب نظران علوم اجتماعي است. بر همين اساس توصيه شده است سياست گذاران و برنامه ريزان نسبت به اثرات توزيعي راهبردهاي اقتصادي متخذه و چالش هاي اقتصادي– اجتماعي ناشي از سياست هاي اقتصادي توجه و تاکيد ويژه داشته باشند.
مقاله حاضر در همين راستا و به منظور بررسي و تحليل چگونگي توزيع درآمد در مناطق شهري استان سيستان و بلوچستان طي سال هاي 1376 –1380 تهيه و تنظيم گرديده است. در اين پژوهش توزيع درآمد با استفاده از شاخص ضريب جيني، نابرابري با روش تفکيک پذير و همچنين بر روي تمام داده ها محاسبه گرديده است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد ضريب نابرابري با روش تفکيک پذير طي دوره مورد مطالعه در مناطق شهري استان به تدريج از 0.35 در سال 1376 به 0.44 در سال 1380 افزايش يافته است. همچنين با مقايسه ضريب جيني بين دهک اول و دهک دهم خانوارهاي شهري مشخص شد که طي اين دوره نابرابري بين گروه هاي پردرآمد (دهک دهم) بيشتر از خانوارهاي کم درآمد (دهک اول ) بوده است. بطوري که مقدار اين ضريب براي دهک اول، از 0.17 در سال 1376 به 0.12 در سال 1380 کاهش يافته در حالي که ضريب فوق طي اين دوره براي دهک دهم از 0.5 به 0.26 افزايش پيدا کرده است. از طرف ديگر مقايسه ضريب جيني بين فقرا نشان داده است که نابرابري بين فقرا به طور متوسط بيشتر از نابرابري بين خانوارهاي دهک اول است و در مجموع در جامعه  مورد مطالعه، فقرا محدود به دهک اول نمي باشد.

 نسخه قابل چاپ