پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
جمعه 8 اردیبهشت 1391 10:31 AM
| 5 : جغرافيا و توسعه بهار و تابستان 1384; 3(پياپي 5):73-84. |
| کاربرد مدل ترکيبي گامبل در تجزيه و تحليل فراواني بارش هاي حداکثر حوضه کارون شمالي |
| خوشحال دستجردي جواد,غيور حسنعلي,رحيمي داريوش |
|
حوضه آبي کارون شمالي با وسعت 23400 کيلومتر مربع يکي از بزرگترين حوضه هاي آبي ايران مي باشد که طبق برنامه هاي توسعه کشور در زمينه هاي تامين آب براي ساير بخش ها و توليد انرژي برق آبي مورد توجه جدي قرار گرفته است. رخداد سيلاب هاي با دبي بالا در اثر ريزش بارش هاي سنگين به خصوص در سال هاي اخير خسارات بسيار زيادي را در بخش هاي زير بنايي حوضه به دنبال داشته که مديريت اين گونه رخدادها مستلزم شناخت دقيق تر عناصر موثر در آن مي باشد. اين مقاله با در نظر گرفتن شيوه هاي متداول بررسي مقادير حد مانند روش گامبل يک متغيره و با استفاده از الگوي توزيع ترکيبي گامبل مقادير حد بارش روزانه را طي دوره برگشت هاي مختلف در حوضه کارون شمالي برآورد نموده است. در اين الگو به جاي استفاده از مقادير حد سالانه در روش يک متغيره گامبل از مجموع بارش و داده هاي حد روزانه استفاده مي گردد. در واقع اين روش مقدار حد را براي دوره برگشت هاي مختلف به صورت مشروط برآورد مي نمايد که علاوه بر آن دوره هاي برگشت شرطي به شرط معلوم بودن مجموع بارش و حداکثر مجموع بارش قابل محاسبه مي باشند در پايان، اين روش در مورد داده هاي مجموع بارش و حداکثرهاي 24 ساعته سالانه چهار ايستگاه (ارمند، پل شالو، مرغک و بارز) حوضه کارون شمالي به کار گرفته شده که نتايج حاصله نشان دهنده دقت بيشتر روش مذکور نسبت به روش يک متغيره گامبل مي باشد به اضافه اين که اطلاعات بيشتري براي وقوع حداکثر بارش ها در آينده پيش بيني شده است. |
| كليد واژه: توزيع ترکيبي گامبل، حداکثر بارش محتمل، حوضه کارون شمالي، احتمال شرطي ، دوره برگشت شرطي |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |