بانک مقالات جغرافیا

در اين تحقيق داده هاي مربوط به ناهنجاري هاي دمايي كره زمين و دماي متوسط سالانه ايستگاه تبريز در طي دوره آماري 2003-1951 مورد استفاده قرار گرفته اند. روش هاي اصلي بكار گرفته شده در اين مطالعه عبارت از: روش تعيين ضريب همبستگي پيرسون، تحليل مولفه روند سري هاي زماني، رگرسيون خطي ساده، رگرسيون پولي نوميال به عنوان يك روش نيمه خطي و شبكه هاي عصبي مصنوعي هستند. نتايج حاصل از كاربرد و تحليل همبستگي پيرسون نشانگر همبستگي مثبت و مستقيم معني داري بين دماي سالانه تبريز و ناهنجاري هاي دمايي كره زمين است. تحليل مولفه روند بلندمدت سري هاي زماني نشان مي دهد كه در طول دوره آماري بر دماي متوسط سالانه تبريز افزوده مي شود. ناهنجاري هاي دمايي كره زمين نيز روندي افزايشي از خود نشان مي دهد. ارتباط دماي متوسط سالانه تبريز با گرمايش جهاني نيز با استفاده از شبكه هاي عصبي مصنوعي شبيه سازي شده است. نتايج حاصل از كاربرد روش هاي مختلف در اين مطالعه نشان مي دهد كه روش شبكه عصبي مصنوعي در مقايسه با روش هاي رگرسيون خطي ساده و رگرسيون نيمه خطي پولي نوميال درجه 6، روش بهتر و دقيق تري است.

 نسخه قابل چاپ