بانک مقالات جغرافیا

همگام با توسعه سريع سخت افزار و نرم افزارهاي رايانه اي در دهه نود، استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي براي پهنه بندي زمين لغزه ها در ايران شتاب بيشتري گرفته است. ولي استفاده از اين ابزار بدون توجه به بعضي ملاحظات مربوط به داده هاي پايه نتايج دقيقي ارايه نمي دهد.
منطقه غرب و جنوب غرب اورميه به عنوان نمونه اي از مناطق آسيب پذير در برابر واژگوني ها و لغزش هاي چرخشي جهت مطالعه در نظر گرفته شد. نخست به نظر مي رسيد كه داده هاي پايه مناسبي داشته باشد، ليكن كمبود داده ها به سرعت محسوس گرديد و با توجه به امكانات موجود هفت ويژگي زمين؛ شامل، شيب، هيدروگرافي، پوشش گياهي، خاك، سنگ شناسي، كاربري اراضي و نفوذپذيري زمين براي يك تجزيه و تحليل كارتوگرافيك كه به وسيله ي GIS انجام شد، استخراج گرديد. ولي، نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد كه اين داده ها اساسا داراي ضعف مقياس هستند و يا از درجه ي اعتبار كمي برخوردارند. در نتيجه، بسنده كردن به همين داده ها، تنها به تهيه ي نقشه هاي خطر خيلي كلي منجر مي شود.
تحت اين شرايط، هر چند كه نقشه هاي خطر يا حساسيت به وقوع لغزش ها، در بعضي طرح هاي عمراني و آبخيزداري كاربرد خواهند داشت، ولي براي اين كه آنها بتوانند از درجه دقت و كارايي بالايي برخوردار شوند، بررسي مفصل و دقيق مهم ترين عامل يا عوامل موثر بر وقوع زمين لغزه ها مفيد خواهد بود و در اين صورت كاربرد اين نقشه ها نيز طيف وسيع تري را پوشش خواهد داد.

 نسخه قابل چاپ