بانک مقالات جغرافیا

تخريب اراضي در راستاي از بين بردن پوشش گياهي طبيعي که بنا به تعريف جامعه جهاني به بيابان زايي اطلاق مي شود. يکي از معضلات مورد توجه همگان است و شورشدگي خاک يکي از عوامل مهم بياباني شدن محسوب مي شود. در اين تحقيق با هدف بررسي روند تغييرات شوري خاک، در مساحتي حدود 410 هزار هکتار از اراضي شهرستان سبزوار، داده هاي رقومي ماهواره لندست TM مربوط به دو سري زمان 20APR-1987 و 3MAY-2001 بعد از اصلاح هندسي به عنوان ابزار اصلي تحقيق مورد استفاده قرار گرفته است. براي اين منظور، از ميان تعداد فراواني از تلفيق باندها، تشکيل ايندکس ها و تجزيه عوامل اصلي انجام گرفته در اين بررسي، ترکيب باندي (FCC 521) به عنوان بهترين ترکيب سه باندي به عنوان تکنيک کار تحقيق، انتخاب شده است. سپس با استفاده از نتايج آزمايشگاهي نمونه هاي خاک برداشت شده از سطح منطقه، و با به کارگيري روش طبقه بندي نظارت شده با حداکثر احتمال، نقشه شوري در هر دو زمان فوق براي منطقه تهيه و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است.
نتايج نشان مي دهند که افزايش نسبتا زياد بارش در ماهي که با دو سري زماني تصاوير ماهواره اي مورد بررسي قرار گرفته اند باعث گرديده است تا بازتاب اراضي شور بخصوص با شوري بالا در جهت عکس به پيش رفته و تغييري در مساحت اراضي غير شور پديد نيابد. اين بررسي همچنين نشان داد که علي رغم افزوده شدن به دسته اراضي با شوري کم، از مساحت اراضي با شوري متوسط به بالا، کاسته شده است.