بانک مقالات جغرافیا

تمرکز جمعيت و فعاليت هاي اقتصادي در مناطق شهري در وهله اول به بروز مسايل و مشکلات اقتصادي نظير فقر و بيکاري، بالارفتن قيمت زمين و مسکن و در نتيجه عدم تکافوي مسکن، بالا رفتن هزينه هاي زندگي و در مراحل بعدي معضلات اجتماعي و فرهنگي نظير افزايش ميزان ارتکاب جرم و جنايت، بزهکاري، بالارفتن هزينه هاي اجتماعي زندگي و مواردي از اين قبيل منجر مي شود و در نهايت مسايل و معضلات کالبدي و زيست محيطي شامل توسعه بي برنامه و ناموزون شهري، ظهور مناطق فقير نشين و مناطق حاشيه نشين، انواع آلودگي هاي زيست محيطي، ازدحام ترافيکي و نهايتا شلوغي و ازدحام شهري گريبانگير شهرها خواهد شد. هدف اين مقاله، ارايه تصويري از وضعيت نامطلوب شرايط اکولوژيکي و زيستي در شهرهاي بزرگ مي باشد، لذا، امر ازدحام شهري را در مورد شهر تبريز، مورد بحث و بررسي قرار داده و نمودهاي آن را تبيين و تحليل مي نماييم. روش تحقيق، روش تركيبي متكي بر روش هاي تاريخي، توصيفي، همبستگي، علي- تطبيقي مي باشد، لذا از هر دو متدولوژي اسنادي و ميداني استفاده شده است. نمودهاي ازدحام شهري را مي توان در سه مورد ازدحام جمعيت، ساختمان ها و وسايط نقليه خلاصه کرد. ازدحام جمعيت در مناطق مسکوني شهر تبريز متاثر از پايگاه اقتصادي شهروندان بوده و رابطه مستقيمي بين تراکم ساختماني و تراکم جمعيتي وجود دارد. ازدحام شهري در حواشي شهر تبريز ناشي از فقدان نظام منطقه بندي و توزيع اصولي کاربري هاي شهري بوده و اثرات نامطلوب روحي و رواني در سطوح مختلف سکونتگاهي بر روي شهروندان مي گذارد.

 نسخه قابل چاپ