بانک مقالات جغرافیا

خشکسالي يک پديده تکرار شونده در اقليم هاي مختلف است و اثرات آن صرفا به نواحي خشک و نيمه خشک محدود نمي شود و مي تواند در نواحي با بارش بالا و در هر فصل از سال رخ دهد. از جمله مهمترين مراحل پايش خشکسالي تعيين سنجه هايي به منظور تحليل شدت، تداوم و فراواني خشکسالي است. به منظور پايش خشکسالي و تحليل خصوصيات آن در حوضه هاي جنوب غربي ايران از داده هاي مجموع بارندگي ماهانه ايستگاههاي سينوپتيک منطقه طي دوره آماري 2000-1960 استفاده شد.
در تحقيق حاضر با استفاده از سري هاي زماني حاصل از شاخص بارش استاندارد شده (SPI) تداوم، شدت و فراواني خشکسالي ها براي مقياس هاي زماني 3، 6، 12، 24 و 48 ماهه تعيين و منحني هاي شدت، تداوم و دوره برگشت خشکسالي ها ترسيم شد. نتايج نشان داد زماني که شاخص بارش استاندارد شده داراي توالي هاي منفي باشد، خشکسالي رخ مي دهد و زماني که مقادير شاخص بارش استاندار شده 1- و يا کمتر شود، خشکسالي تشديد مي شود؛ اين مقياس هاي زماني، برخورد خشکسالي را نسبت به دسترسي منابع مختلف آب بازگو مي نمايد، بطوري که واکنش رطوبت خاک نسبت به وضعيت بارش کوتاه مدت است در حالي که پاسخ سطح آب هاي زيرزميني و جريان رودخانه ها و ذخيره منابع آب نسبت به کمبود بارش، فرآيندي بلندمدت است.

 نسخه قابل چاپ