بانک مقالات جغرافیا

ميان يابي يکي از مهم ترين تکنيک هايي است که اقليم شناسان در مطالعات پهنه اي- مکاني از آن بهره مي گيرند. روش هاي ميان يابي برحسب ملاک هاي مختلف قابل تقسيم بندي هستند. در اين تحقيق تلاش بر اين بوده ضمن معرفي روش ميان يابي کريجينگ به عنوان يکي از روش هاي دقيق و پرکاربرد، مراحل انجام اين فرآيند با ذکر مثالي انجام گيرد. در اين راستا ميانگين بارش ماهانه ايران زمين در روز 26/12/1376 بر اساس داده هاي 654 ايستگاه مورد تحليل قرار گرفت.
به منظور ميان يابي بارش در ابتدا نيمه پراش نگار تجربي محاسبه و ترسيم شد. سپس يازده مدل بر اين نيمه پراش نگار برازش يافت. به ازاي هر مدل نيم پراش نگار و با سه فرض عدم وجود روند در داده ها، وجود روند خطي و روند درجه 2 مجموعا سي و سه نقشه براي بارش روز مورد مطالعه حاصل شد. سپس با استفاده از تکنيک ارزيابي متوالي (Cross-Validation) خطاي نقشه ها برآورد شد و از ميان سي و سه نقشه، دو نقشه به عنوان کانديدهاي مناسب اختيار شدند. آزمون هاي بعدي شامل بررسي ميزان خطاي برآوردي و درصد آن و نيز انحراف استاندارد نقشه ها نشان داد که برازش مدل خطي بر نيمه پراش نگار بهترين الگو براي ميان يابي بارش 26 اسفندماه 1376 ايران زمين بر اساس روش کريجينگ است. بر اساس اين نقشه ميانگين بارش کشور طي روز مزبور 7.3 ميلي متر برآورد شده است.

 نسخه قابل چاپ