بانک مقالات جغرافیا

هدف از مقاله حاضر، تحليلي پيرامون علل اصلي شكل گيري حاشيه نشيني در شهر اصفهان، و به طورخاص مناطق ارزنان و دارك اين شهر مي باشد که در آن تلاش شده است، تا با توجه به فرضيات مطرح شده، به علل اصلي شكل گيري حاشيه نشيني همانند: علل اقتصادي، طبيعي، امكانات رفاهي- آموزشي- بهداشتي، سهولت تهيه مسكن و زمين و قوميت گرايي توجه شود. روش تحقيق در پژوهش حاضر پيمايشي (Survey) بوده و البته از روش كتابخانه اي (اسنادي) نيز استفاده شده است. شيوه نمونه گيري سهميه اي (Quota) است كه توزيع آن به صورت تصادفي در بين 384 نفر از ساكنان مناطق ارزنان و دارك صورت گرفته است. لازم به توضيح است كه متغيرهاي مستقل پژوهش عبارتند از: عوامل اقتصادي (جاذبه ها و دافعه ها)، عوامل طبيعي آسيب زا، امكانات، سهولت تهيه مسكن و زمين، قوميت گرايي، نوع شغل و نوع قوميت؛ و متغير وابسته حاشيه نشيني مي باشد. براي آزمون متغيرهاي پژوهش ازآماره هاي متناسب درنرم افزار SPSS استفاده شده است.
نتايج به دست آمده، حاكي از وجود ارتباط مستقيم و معنادار بين متغيرهاي عوامل اقتصادي (جاذبه ها و دافعه ها)، امکانات، سهولت تهيه مسکن و زمين، قوميت گرايي، نوع قوميت و نوع شغل با حاشيه نشيني و عدم وجود ارتباط بين متغير عوامل طبيعي آسيب زا باحاشيه نشيني مي باشد.

 نسخه قابل چاپ