بانک مقالات جغرافیا

حوضه آبريز ليكوان چاي با متوسط بارندگي 352.72 ميلي متر شيب و متوسط %5.36 در جنوب شرق استان اردبيل واقع شده است. گسترش چشمگير سازندهاي سطحي و زمين شناسي حساس به عوامل فرسايش مسلط بر حوضه و اثرات فرازشي نوزمين ساخت (با مقادير 0.33 و (Vf=1.4 و (Bs=2.23) سيستم آبراهه ها بشدت موجب فرسايش و انتقال مواد سست مي شوند. نتايج داده هاي مورفومتري سيستم زهكشي، ضرايب و اشكال فرم هندسي حوضه به همراه برخي از شاخص هاي ارزيابي ميزان استعداد حوضه به فرسايش خطي بويژه خندقي و فرمول هاي تجربي برآورد ميزان رسوب، نظير آرنولدس، ‌فورنيه، سپاسخواه و ... نشانگر شدت تخريب و حجم زيادي از سازندهاي خاكي از منطقه است. متوسط فرسايشزايي باران حوضه بر حسب تن در هكتار در سال با توجه به نتايج فرمول هاي مذكور 291.51 ton/hac/y و مجموع فرسايش سالانه خاك در حوضه 22446270 ton/hac/y برآورد شده نشان دهنده بالا بودن نرخ فرسايش خاك است. ميانگين اسيديته pH خاك هاي حوضه 6.14 مي باشد كه از نظر زراعي براي رويش گياهان PH مطلوب مي باشد. با وجود تمايل اسيدي بسيار ضعيف خاك است.

 نسخه قابل چاپ