بانک مقالات جغرافیا

آب و هوا، مهمترين عامل تاثيرگذار بيروني در فرآيندهاي شکل زايي سطح زمين است. چون شرايط آب و هوايي اخير در عرض هاي جغرافيايي خاص نمي تواند بسياري از پديده هاي موجود فعلي در سطح زمين مانند سيرک  هاي يخچالي را ايجاد کند، بدين سبب مي توان اين پديده ها را به تغييرات آب و هوايي در گذشته هاي دور (کواترنر) نسبت داد. از جمله اين پديده هاي بازمانده از شرايط آب وهوايي گذشته، شواهد حاصل از فعاليت هاي يخچالي در سيالان (البرز غربي) به شمار مي رود. در اين راستا، اين مطالعه در ادامه پژوهش هاي قبلي با مشاهدات ميداني و اسنادي و ابزارهايي چون نقشه هاي توپوگرافي (1:50000 و 1:25000)، زمين شناسي (1:100000)، عکس هاي هوايي (1:40000) با هدف شناسايي پديده هاي يخچالي کوهستاني کواترنر و حدود گستردگي آن ها در دامنه هاي شمالي کوه سيالان واقع در البرز غربي، در جنوب شهرستان تنکابن انجام گرفته است. نتايج مطالعات نشان داد: در آب و هواي کنوني محدوده مورد پژوهش، فرآيند فرسايش آبي و تخريب سنگ ها توسط يخبندان و ذوب يخ و بطور کلي اعمال مکانيکي (از ارتفاع 2000 تا 4100 متري) و در ارتفاعات پايين تر از 2000 متري تخريب و متلاشي شدن سنگ ها بر اثر اعمال فيزيکو- شيميايي و بيوشيميايي برتري و غلبه دارد و در نتيجه عوارض و پديده هاي مربوط به اين فرآيندها در سطح دامنه هاي کوهستاني چشم انداز غالب را تشکيل مي دهد. در عين حال در ارتفاعات 2500-4176 متري، شواهدي نظير سيرک هاي يخچالي، يخرفت ها، وارو، دره هاي يخچالي و ... مبتني بر فرآيندهاي يخچالي وجود دارد که بر سردتر بودن آب و هواي گذشته در کواترنر دلالت دارد.

 نسخه قابل چاپ