بانک مقالات جغرافیا

محيط زيست تنها قلمرو و عرصه موجود براي تحقق هدف هاي توسعه است. در واقع بدون وجود چنين بستري، بحث توسعه، بحثي بي مورد و بيهوده خواهد بود. اگر توسعه پايدار هدف نهايي ما به شمار رود و پايداري زيست محيطي شرط لازم براي تحقق توسعه پايدار باشد، در اين صورت ما نيازمند ابزار و روشي هايي هستيم تا به كمك آنها بتوانيم حركت به سوي پايداري زيست محيطي را اندازه بگيريم. سيستان ايران به دليل موقعيت جغرافيايي ويژه اش، تحت تاثير عوامل متنوع در بروز و تشديد ناپايداري زيست محيطي روستاهاست. اين پژوهش به روش پيمايشي (از پاييز 1386 تا تابستان 1387)، در 101 روستا از 808 روستاي منطقه انجام گرفته است که در آن كوشش شده است تا ضمن ارايه شاخص هاي زيست محيطي متناسب با شرايط ناپايداري زيست محيطي روستاهاي سيستان، با استفاده از مدل ارزيابي چندمعياري در سامانه اطلاعات جغرافيايي، شدت ناپايداري زيست محيطي روستاهاي مورد بررسي به تصوير كشيده شود. نتايج تحقيق مويد آن است که در حال حاضر ناپايداري زيست محيطي در 18.8 درصد از روستاها، كم يا متوسط و در 81.2 درصد از روستاها، شديد يا بسيار شديد مي باشد.

 نسخه قابل چاپ