بانک مقالات جغرافیا

رابطه ميان توسعه، بلايا و بازسازي از مهمترين مقولات نظري در مطالعات مديريت بحران و سوانح محسوب مي شود. اگرچه اعتقاد بر اين است كه بلاياي بزرگ طبيعي و غير طبيعي روند توسعه را به تاخير مي اندازد و موجبات تخريب منابع و ايجاد اختلال در فعاليت هاي اقتصادي و اجتماعي جوامع را به دنبال دارد، ولي در عين حال بحران ها و بلايا همچنين فرصت هايي براي توسعه بخصوص در فرآيند بازسازي فراهم مي آورند. مديران و برنامه ريزان مي توانند با بهره گيري از اين فرصت ها آستانه هاي مقاوم سازي جامعه و بهره گيري از شرايط بحران در جهت رفع مشكلات قبلي را ارتقا دهند. شرايطي که در موارد عادي به ندرت امکان پذير مي باشند. به هنگام وقوع بحران ها و بلايا همچنين، كمك هاي خيرين افزايش يافته و امکانات مالي لازم براي تغييرات کالبدي در رابطه با ايمن سازي و بهبود کيفيت محيط مصنوع سرعت بيشتري به خود مي گيرد. هدف اين مطالعه آن است كه روابط بين توسعه و بلايا بررسي و فرصت هاي توسعه کالبدي زلزله بم شناسايي و عوامل و معيارهاي موثر بر نحوه و چگونگي استفاده از آنها شناسايي و تحليل شوند. روش تحقيق توصيفي - تحليلي مي باشد و شيوه هاي گردآوري اطلاعات شامل روش هاي اسنادي و ميداني (مشاهده، مصاحبه و پرسشنامه) است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهند كه از فرصت هاي توسعه کالبدي بعد از زلزله بم در زمينه هاي مسكن (مقاوم سازي، نظارت بر ساخت و ساز، نماي ساختمان و...) و خدمات عمومي (خدمات آموزشي، درماني، ورزشي و...) بيشترين استفاده صورت گرفته در حالي که فرصت هاي کالبدي در زمينه خدمات زيربنايي (آب، برق، مخابرات و فاضلاب شهري) معابر و بافت شهر مورد توجه و استفاده چندان قرار نگرفته اند. به نظر مي رسد نحوه مديريت و عدم هماهنگي لازم در برنامه ها و بين سازمان هاي درگير نقش زيادي در استفاده و عدم استفاده از اين فرصت هاي توسعه کالبدي داشته اند و اينکه نقش دولت در بازسازي، اثرگذارترين عامل در ميزان استفاده از فرصت هاي توسعه بوده است.

 نسخه قابل چاپ