بانک مقالات جغرافیا

کاربري اراضي يک خصوصيت مهم در فرآيند رواناب مي باشد که بر روي نفوذ، فرسايش و تبخير و تعرق اثر مي گذارد. در اين مطالعه، تاثير الگوريتم هاي طبقه بندي تصاوير ماهواره اي بر نقشه هاي کاربري اراضي و شماره منحني رواناب و همچنين دبي سيلاب به کمک GIS وRS بررسي شده است. اين تحقيق بر روي حوضه آبريز منصورآباد بيرجند و به کمک تصاوير ماهواره لندست 7 (ETM+) انجام گرديده است. نقشه کاربري اراضي به کمک الگوريتم هاي حداکثر احتمال، حداقل فاصله و فاصله ماهالانوبيس با استفاده از تصاوير ماهواره اي تعيين شد. سپس نقشه پوشش گياهي به کمک شاخص NDVI و نقشه گروه هيدرولوژي خاک با استفاده از نقشه هاي خاک، زمين شناسي و توپوگرافي تهيه گرديد. با تلفيق نقشه هاي کاربري اراضي، پوشش گياهي و گروه هيدرولوژي خاک در GIS و به کمک جدول SCS، نقشه شماره منحني رواناب براي هر يک از الگوريتم ها تعيين شد. همچنين براي ارزيابي صحت شماره منحني به دست آمده از هر يک از الگوريتم ها، دبي حداکثر سيلاب به کمک مدل HEC-HMS محاسبه و با مقدار اندازه گيري شده، مقايسه گرديد. نتايج نشان داد که الگوريتم هاي حداکثر احتمال و فاصله ماهالانوبيس به ترتيب با ضريب کاپاي طبقه بندي 7.0 و 65.0 و صحت دبي 80% و 72% با نتايج اندازه گيري شده، بهترين روش ها براي طبقه بندي تصاوير ماهواره اي هستند. اين تحقيق همچنين مشخص کرد که تغيير الگوريتم طبقه بندي، اثر بسيار زيادي بر روي شماره منحني و دبي سيلاب مي گذارد.