بانک مقالات جغرافیا

گذار از رويه هاي موجود براي بررسي تمرکز فضايي تسهيلات شهري در قالب محدوه هاي رسمي شهرداري (مناطق و نواحي) به عنوان واحد مطالعاتي و بهره گيري تکنيک هاي کمي رايج مانند تاکسنومي، شاخص موريس، ضريب آنتروپي و ضريب همبستگي براي تحليل عدالت فضايي و ارايه روشي جديد براي تحليل توزيع فضايي تسهيلات شهري و دسترسي به آن به صورت يکپارچه، هدف عمده تحقيق مي باشد. درراستاي دستيابي به اين هدف ضمن معرفي و ارزيابي کارآيي مدل خودهمبستگي فضايي (Spatial Autocorrelation)، شاخص موران (Moran’s I) و آماره عمومي G با کمک سيستم اطلاعات جغرافيايي (Arc GIS) و نرم افزار Geo Data که به وسيله آن امکان تحليل توزيع فضايي تسهيلات شهري به صورت يکپارچه فراهم مي شود، به تحليل توزيع فضايي و دسترسي به 12 نوع تسهيلات عمومي شهري که در 820 نقطه شهري در سطح 12 منطقه و 51 ناحيه شهرداري مشهد پراکنده شده،پرداخته و ميزان دسترسي يکپارچه به تسهيلات شهري با مدل هاي فوق الذکر تحليل شده است. نتايج به دست آمده از تحقيق نشان مي دهد که بر اساس شاخص موران که برابر Moran’s I=0.35 مي باشد، الگوي توزيع و تمرکز فضايي تسهيلات عمومي در شهر مشهد از نوع خوشه اي نقاط با تمرکز پايين (Cold spot) است و بيانگر اين واقعيت است که فضاهاي با دسترسي پايين در مجاور يکديگر متمرکز شده اند. همچنين مقدار آماره عمومي G، برابر صفر و مقدار Z برابر با 76.74 مي باشد. مقدار ضريب موران دو متغيره برابر با 0.08 مي باشد که با توجه به شيب خط رگرسيون بين تراکم جمعيت و تعداد تسهيلات عمومي در نواحي شهر مشهد، بيانگر رابطه مثبت و نه چندان معني دار است و نمايانگر اين واقعيت مي باشد که نواحي با ارزش تسهيلات بالا و جمعيت بيشتر بر هم منطبق مي باشند. گرچه مقدار شاخص موران ناچيز است ولي به طور نسبي اين واقعيت را تاييد مي کند.

 نسخه قابل چاپ