بانک مقالات جغرافیا

سکونتگاه هاي انساني همواره در معرض تحولات اقتصادي، اجتماعي - فرهنگي و کالبدي قرار دارند. در سکونتگاه هاي روستايي به دليل ويژگي هاي خاص خود (خردي، رابطه تنگاتنگ با طبيعت، تاثيرپذيري از روستاهاي پيرامون شهرها و مانند آن) تحولات نمود بيشتري داشته و در زمينه هاي متعددي مي توان اين تحولات را مشاهده نمود از جمله: تحول و دگرگوني در فعاليت ها، ويژگي هاي اجتماعي و اقتصادي و کالبدي، افزايش يا کاهش کارکردها، تخليه جمعيت، افزايش جمعيت، تبديل به شهر و يا ادغام در شهر.
گسترش فيزيکي شهرها و روستاها به سوي يکديگر سبب الحاق و ادغام سکونتگاه کوچک تر (روستا) در سکونتگاه بزرگتر (شهر) مي شود. ادغام روستا در شهر پيامدهاي زيادي در روستاي ادغامي و شهر بر جاي مي گذارد. اين پيامدها به صورت مثبت يا منفي قابل ارزيابي است. از جمله پيامدهاي مثبت مي توان به بهبود وضعيت زيرساخت هاي کالبدي و فيزيکي، توسعه خدمات رساني شهري، افزايش ساخت و ساز، اشاره نمود. تغيير کاربري اراضي کشاورزي، تغيير جمعيت توليدکننده به جمعيت مصرف کننده، افزايش توقع و روحيه مصرف گرايي در مردم، افزايش هزينه هاي زندگي نمونه هايي از پيامد هاي منفي هستند.
در اين مقاله که با استفاده از روش توصيفي و تحليلي و با بهره گيري از شيوه مطالعات اسنادي و ميداني (مصاحبه، مشاهده و تکميل 260 پرسشنامه خانوار سکونتگاه هاي ادغامي انجام پذيرفته در هفت سکونتگاه ادغامي در شهر كاشان، مشخص شد که آثار مثبت ادغام روستاها بيش از آثار منفي آن است و ميزان رضايت مندي ساکنان نسبت به قبل از ادغام افزايش داشته است.

 نسخه قابل چاپ