بانک مقالات جغرافیا

بارش به عنوان مهمترين عنصر اقليمي همواره در سرزمين ايران از پيچيدگي هاي خاصي برخوردار بوده است. هدف از اين تحقيق استفاده از مدل وضعيت نهان زنجيره مارکوف جهت مدلسازي تداوم وضعيت هاي دوحالته ايران جهت شناخت بهتر وضعيت ترسالي ها و خشکسالي ها براي مديريت بهينه منابع آب در اين قسمت از کشور است. بنابراين جهت اين مدلسازي، داده هاي مربوط به بارش سالانه 3 ايستگاه هواشناسي سينوپتيک بوشهر، جاسک و شيراز که داراي طولاني ترين داده ها در جنوب کشور مي باشند، استفاده گرديد. شاخص هايي که از اين مدل استخراج مي شوند عبارتند از: شاخص تفکيک وضعيت تر و خشک (WADSI)، شاخص ماندگاري وضعيت اقليم(SSI) ، شاخص زمان ماندگاري وضعيت (SRT) و شاخص شدت ساختار تداوم (SPS). نتايجي که از اين مدل براي بارش هاي سالانه جنوب ايران حاصل آمد عبارتند از:
بر اساس شاخص تفکيک وضعيت هاي خشک و تر (WADSI)، تفکيک سال هاي خشک و تر براي سه ايستگاه مورد مطالعه در جنوب ايران به آساني امکان پذير است. مقادير شاخص ماندگاري وضعيت اقليم (SSI) براي سه ايستگاه مورد مطالعه در جنوب ايران حاکي از ماندگاري ضعيف در وضعيت هاي خشک و تر براي ايستگاه شيراز و ماندگاري متوسط براي ايستگاه جاسک و بوشهر است. مدت زمان ماندگاري هر کدام از وضعيت هاي خشک و تر براي سه ايستگاه مورد مطالعه در محدوده 4-1 قرار دارد.
مدل نهايي تحقيق براي بارش هاي سالانه جنوب ايران با استناد به يکسان بودن شدت ساختار تداوم ايستگاه ها [W, W, WADSI]، تشخيص داده شد که بيانگر ساختاري کاملا محتمل براي داشتن تداوم دو وضعيتي هستند.

 نسخه قابل چاپ