بانک مقالات جغرافیا

هدف تحقيق حاضر، پيش بيني خشکسالي هاي پاييزه زاهدان به وسيله متغيرهاي ورودي مختلف مي باشد. اين متغيرها عبارتند از: بارندگي، مقادير پيشين شاخص خشکسالي SPI و 19 عدد از شاخص هاي اقليمي. براي اين منظور، ميانگين سه ماهه اکتبر – نوامبر - دسامبر شاخص خشکسالي SPI به عنوان متغير خروجي انتخاب شد. سپس هر کدام از متغيرهاي ورودي ياد شده، در تاخيرهاي زماني صفر، 1، 2 و 3 ماهه (به ترتيب ميانگين سه ماهه اکتبر-نوامبر-دسامبر، سپتامبر-اکتبر- نوامبر، آگوست- سپتامبر- اکتبر و ژولاي-آگوست- سپتامبر) وارد مدل شدند. مدل هاي پيش بيني نيز با استفاده از مدل فازي - عصبي ANFIS توسعه داده شدند.
بر اساس نتايج به دست آمده، در تاخير زماني صفر، بارندگي و شاخص اقليمي Nino3 به ترتيب با ضرائب همبستگي 0.97 و 0.75 و خطاهاي 0.13 و 0.33 مناسب ترين متغيرهاي ورودي را تشکيل دادند؛ در تاخير زماني 1 ماهه، بارندگي، شاخص خشکسالي SPI و شاخص اقليميAMO  به ترتيب با ضرائب همبستگي 0.67، 0.72، 0.65 و خطاهاي 0.36، 0.35 و 0.39 بهترين متغيرهاي ورودي را شامل شدند؛ در تاخير زماني 2 ماهه، شاخص اقليمي SOI با ضريب همبستگي 0.78 و خطاي 0.31 به عنوان بهترين متغير ورودي انتخاب شد و در نهايت در تاخير زماني 3 ماهه، شاخص اقليمي AMO با ضريب همبستگي 0.59 و خطاي 0.42 مناسب ترين متغير ورودي را تشکيل داد.

 نسخه قابل چاپ