بانک مقالات جغرافیا

توسعه پايدار روستايي بر مبناي نگرشي کل نگر، در راستاي تحقق بخشي به ايجاد و استمرار فرايندهاي توسعه در ابعاد مختلف اجتماعي، اقتصادي و زيست محيطي نواحي روستايي است. پايش چنين رهيافتي در عمل، نيازمند توجه به عناصر و عوامل تاثيرگذاري است که در قالب مجموعه شاخص هاي پايداري و در يک چارچوب منسجم و به هم پيوسته ارايه و تبيين شوند. هدف اين تحقيق شناخت و طراحي فرآيند تحليل شبکه تصميم گيري چندمعياره در سنجش توسعه پايدار و تبيين پيوندهاي بين عناصر و عوامل فعال و موثر در اين زمينه است که دستيابي به آن از طريق بررسي ويژگي ها، مولفه ها و معرف هاي توسعه پايدار در يک ناحيه روستايي واقع در محدوده شهرستان فسا از استان فارس با استفاده از مدل هاي تصميم گيري چندمعياره (MCDM) و فرآيند تحليل شبکه اي (ANP) و با بهره گيري از مدل وايکور انجام شده است.
در اين تحقيق از شاخص هاي لحاظ شده مربوط به هر يک از ابعاد پايداري براي سنجش نواحي روستايي استفاده شده است. بر اساس چنين هدفي، فرضيه تحقيق اين گونه صورت بندي شده که بين سطوح پايداري (اجتماعي، اقتصادي و محيطي) منطقه مورد مطالعه تفاوت معناداري وجود دارد. روش شناسي تحقيق توصيفي و تحليلي بوده و با استفاده از مدل وايکور 250 خانوار از چهار بخش شهرستان فسا مورد بررسي قرار گرفته که در فرايند انجام آن، پس از محاسبه وزن ها با استفاده از تکنيک تحليل شبکه، تفاوت در ميزان پايداري ابعاد اقتصادي، اجتماعي و محيطي نواحي روستايي اين شهرستان مشخص مي شود. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد اين روش براي حل مسائل تصميم گسسته، بر مبناي انتخاب بهينه ترين گزينه از ميان گزينه هاي موجود بر اساس رتبه بندي از قابليت بالايي برخوردار است.

 نسخه قابل چاپ