بانک مقالات جغرافیا

در اين مقاله داده هاي روزانه ارتفاع ژئو پتانسيل تراز 500 هکتو پاسکال ساعت 12GTM  براي مختصات صفر تا هفتاد درجه طول شرقي و ده تا شصت درجه شمالي در سالهاي کم بارش ايران (1983، 1985، 1987، 1989، 1990، 1999) از پايگاه داده هاي اقليمي NCEP/NCAR  استخراج شد. براي انتخاب مهمترين مولفه ها، اصل تبيين بيش از يک درصد مبنا قرار گرفت. اين تحليل نشان داد که با سيزده مولفه مي توان حدود 92 درصد تغييرات داده ها را تبيين کرد. بر اين اساس، مقادير سيزده مولفه مبنا در 2190 روز (شش سال کم بارش) و هفت الگوي گردشي قابل شناسايي است. الگوي شماره يک، بيانگر جريان مداري و الگوهاي شماره 2، 4، 5، 6، 7 معرف حاکميت فراز و برخي موارد پر ارتفاع بر روي ايران است. هنگام استقرار الگوي شماره 3، بر روي درياي خزر يک کم ارتفاع تشکيل شده که رطوبت آن به ايران نمي رسد و بطور همزمان يک فراز ضعيف بر جنوب ايران حاکم است. تحت استقرار هر يك از الگو هاي مذكور، کشور ايران با کاهش بارندگي نسبت به ميانگين مواجه است.

 نسخه قابل چاپ