بانک مقالات جغرافیا

گسترش روز افزون توسعه صنعت حمل و نقل هوايي در دهه اخير در جهان، به عنوان يکي از مهمترين محورهاي توسعه و رشد کشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه مطرح شده و از جايگاه ويژه اي در برنامه هاي توسعه اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و تکنولوژيکي کشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه برخوردار است. رشد فعاليتهاي اقتصادي و اجتماعي در ايران، لزوم جا به جايي سريع مردم و کالاها و در نتيجه افزايش روز افزون تقاضا بخش حمل و نقل هوايي را يک ضرورت اجتناب ناپذير ساخته است. از طرف ديگر صنعت حمل‌ و نقل هوايي بعنوان يک عامل بسيار مهم در توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران مي باشد، لذا اطلاع داشتن از چالشها و فرصت ‌هايي که در اين صنعت وجود دارد باعث ارايه راهبردها، سياست گزاري ‌ها، اهداف و در نهايت توسعه آن مي گردد. بدين منظور، اين مقاله چالشها و فرصتهايي را که در برنامه ريزي حمل و نقل هوايي ايران وجود دارد، مورد بحث و بررسي قرار داده و با استفاده از تحليلهاي آماري و مدل رگرسيون دو متغيره نرخ رشد مسافرين را در فرودگاه اصفهان به عنوان نمونه مورد مطالعه، در سالهاي آينده پيش بيني نموده است و همچنين با استفاده از فرمول ضريب صندلي اشغال شده و تخصيص هواپيما به مسير، نوع هواپيماي پيشنهادي در مسيرهاي مختلف مشخص شده است. نتايجي که از اين تحقيق به دست مي آيد، مشخص مي کند که حجم مسافر ورودي و خروجي فرودگاه اصفهان از سال 1385 تا سال 1390 داراي رشد ساليانه تقريبا 3 درصدي خواهد بود و نوع هواپيما پيشنهادي هواپيماي فوکر 100 و بويينگ 727 مي باشد.

 نسخه قابل چاپ