بانک مقالات جغرافیا

دشت سيستان بدليل وجود رسوبات آبرفتي و رودخانه اي ريز دانه، فرسايش پذيري زيادي داشته که با توجه به وزش بادهاي 120 روزه و خشک بودن منطقه اين ذرات ريز به راحتي جا بجا شده و باعث به وجود آمدن تپه هاي ماسه اي به اشکال مختلف مي شوند. تحقيقات ميداني حکايت از اين دارد که منشا رسوبات منطقه به رسوبات پلييستوسن و رسوبات جديد يعني نهشته هاي درياچه اي بستر هامونهاي خشک شده فعلي و نهشته هاي دلتايي رودخانه هاي سيستان، پريان و نياتک که با ده ها متر ضخامت، کف چاله سيستان را پوشانده اند، بر مي گردد. بخشي از اين بادرفتها از نهشته هاي درياچه اي نشات گرفته و بخشي ديگر از دانه هاي حمل شده توسط باد به ويژه بادهاي 120 روزه از قسمتهاي غربي و خارج از محدوده مطالعاتي ممکن است ناشي شده باشند. دشتهاي غربي رودخانه هامون از جمله نواحي است که آن را مي توان منشا بخش هايي از شنزارها به حساب آورد. هدف اين مقاله آن است که با استفاده از روش هاي آناليز فيزيکي و شيميايي مثلDSC, TGA, BET, XRD  و طيف گيري و تفسير فازهاي متعدد نمونه ها و همچنين مورفوسکپي رسوبات، منشا آنها را تعيين نمايد، زيرا اگر آزمايشات جنس و مورفوسکپي نمونه ها را يکسان نشان دهد، حکايت از آن دارد که منشا همه اين رسوبات يکي است، در غير اين صورت بايد منشا و خواستگاه هاي متفاوتي داشته باشند.

 نسخه قابل چاپ