بانک مقالات جغرافیا

شهر و اقليم، دو سيستم انسان ساخت و طبيعي هستند که تاثيرگذاري تنگاتنگي بر يکديگر دارند. اقليم، تا آنجا که با آسايش انسان رابطه برقرار مي کند، نتيجه عواملي، چون: تابش آفتاب، دما و رطوبت هوا، وزش باد و ميزان بارندگي است. اقليم هر مکان جغرافيايي، شرايط مناسب ويژه اي دارد که در عين حال، محدوديت هايي را نيز در زمينه طراحي شهري به همراه دارد. در طراحي فضاهاي مختلف شهر؛ نظير: ساختمان ها، فضاهاي سبز، معابر و غيره، علاوه بر توجه به کيفيت هاي عملکردي، بصري و زيباشناختي، عنايت به نوع اقليم شهر و رعايت ضوابط طراحي اقليمي ضروري است؛ و بي توجهي به اين مساله، مشکلات خاصي را در شهر اصفهان و فعاليت هاي شهري آن ايجاد کرده است؛ مواردي نظير: جلوگيري از جريان هواي مطبوع در فضاهاي شهري و ساختمان ها و آب گرفتگي معابر و غيره. پژوهش حاضر از نوع تحليلي است که در آن، نوع اقليم شهر اصفهان و نيز وضعيت عناصر اقليمي باد و بارش با تاکيد بر ملاحظات طراحي شهري مورد بررسي و تحليل شده است. براي تحليل عناصر اقليمي از داده هاي سال هاي 1350 تا 1383 ايستگاه سينوپتيك اصفهان استفاده شده است.

 نسخه قابل چاپ