بانک مقالات جغرافیا

روش سامانه ها و خوشه بندي فازي، يکي از تکنيک هاي نو در شناخت پديده هاي است که با تاکيد بر بيان متغيرهاي زباني و شاخص هاي ميزان درجه عضويت اعضاي، ميانگين و عرض همپوشاني به کمک قوانين استنتاج فازي انجام مي پذيرد. اين سامانه که بر پايه نقش تمامي اجزاي يک سيستم در شکل گيري يک پديده استوار است، هدف اصلي نشان داده مرزهاي در فضاي خاکستري در خصوص جداسازي جوامع از يکديگر دارد. لذا دما به عنوان يک عنصر افليمي که داراي پيوستگي آثار خارج از منطق دو دويي است، انتخاب شده و البته، استان چهارمحال و بختياري به عنوان يک پهنه متنوع اقليمي با نمودهاي خاص و قابل توجه انتخاب شده است. در اين مطالعه به منظور شناخت پهنه هاي دمايي، استان چهارمحال و بختياري با استفاده از روش مجموعه ها و خوشه بندي فازي طبقه بندي شده است.بررسي ها در اين استان با استفاده از روش فازي و خوشه بندي آن بر اساس فاصله اقليدسي حکايت از وجود سه گروه دمايي شهرکرد با متوسط دمايي 13-11 درجه سانتيگراد (ناحيه سرد)، کوهرنگ با متوسط دمايي 11-8 درجه سانتي گراد (بسيار سرد)، و گروه لردگان با متوسط دمايي 20-14 درجه سانتي گراد (معتدل و نيمه گرم) دارد. اين تنوع دمايي در محدوده استان منجر به واحدهاي ارضي متعدد،توان اکولوژيک متنوع سرزمين و پوشش گياهي متفاوت شده است.

 نسخه قابل چاپ