بانک مقالات جغرافیا

تغيير آب و هوا، يکي از چالش هاي برجسته سده جاري است. در اين ميان تغييرات دما به عنوان پايه اي ترين عنصر آب و هوايي هر ناحيه از اهميت ويژه اي برخوردار است. در اين مطالعه، فرضيه جا به جايي هسته هاي زماني و مکاني موج هاي هواي سرد در قالب پايين ترين دماهاي ماهانه براي ناحيه کوهستاني غرب و شمال غرب ايران بررسي شد. در جهت دستيابي به اين هدف، داده هاي پايين ترين دماهاي ثبت شده ماه هاي نوامبر تا مي براي يک دوره 30 ساله (2005-1976) براي 11 ايستگاه منتخب از سازمان هواشناسي کشور دريافت گرديد. سپس با انتخاب موج هاي شاخص سرماهاي سالانه که بر پايه معيارهايي همچون حداقل چهار ايستگاه در قالب يک گروه داراي پايين ترين دماهاي حداقل و همچنين دو روز فاصله ميان موج انتخاب شده با گروه ايستگاه هاي قبل، جا به جايي هاي زماني و مکاني موج هاي سرما و روند تغييرات آنها بررسي شد. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان مي دهد که: يک جا به جايي در هسته هاي مکاني موج هاي شاخص سرما در طول دوره مورد مطالعه (2005-1976) از عرض هاي جغرافيايي حدود 35 درجه به سمت عرض هاي جغرافيايي بالاتر از 36 درجه انجام شده است. همچنين نتايج حاصل از تحليل روند هسته هاي زماني موج هاي شاخص نيز نشان دهنده از يک جا به جايي در هسته هاي زماني وقوع سرماهاي شديد در غرب و شمال غرب ايران است؛ بدين صورت که هسته هاي زماني شاخص سالانه از اوايل ماه فوريه و اواخر ماه ژانويه به سوي اوايل ماه ژانويه و حتي اواخر ماه دسامبر جا به جايي نشان مي دهند، اما شايان ذکر است که اين جا به جايي ها در سطح احتمالاتي 5 درصد تاييد نشده است. نکته ديگري که از اين پژوهش منتج گرديده، اين است که با توجه به جا به جايي هسته هاي مکاني و زماني موج هاي سرماهاي شاخص در غرب و شمال غرب ايران، دماي موج هاي شاخص روندي کاهشي داشته اند؛ يعني به سمت سردتر شدن سوق پيدا کرده اند.

 نسخه قابل چاپ