بانک مقالات جغرافیا

دما متغير جوي بسيار مهمي است که تغيير آن منشا بسياري از تحولات فيزيکي، شيميايي و زيست محيطي است. اندازه گيري دما توسط انسان در مقايسه با ساير عناصر جوي از سابقه طولاني تري برخوردار است. هدف اصلي اين پژوهش بررسي تغييرات زماني و مکاني دماي حداقل، تعداد روزهاي با دماي مساوي و کمتر از 4- درجه سلسيوس است. بدين منظور داده هاي آماري حداقل مطلق دما در 20 ايستگاه همديد كشور با روش تحليل روند، تحليل واريانس و ميانگين متحرک در دوره آماري 1956-2005 واکاوي شد و در ادامه نمودارهاي سالانه، فصلي و ماهانه ميانگين دماي حداقل در طول دوره آماري ترسيم و تحليل گرديد. نتايج اين بررسي ها نشان مي دهد که الگوي تغييرات حداقل مطلق دما در كشور در طول دوره آماري يکسان نبوده به طوري که، نوسانات و تغييرات مقادير حداقل مطلق دما در بين مناطق مختلف ايران داراي اختلافات زيادي است. با وجود روند افزايشي سري زماني دما، داده هاي دماي حداقل داراي افت و خيزها و دوره هاي کوتاه مدت سرمايشي و گرمايشي است. همچنين نتايج اين تحقيق بيانگر تغييرات شديد مكاني و زماني حداقل دما در بين ايستگاههاي شمالغرب و نواحي كوهستاني منفرد كشور و نيز تغييرات ملايم در ايستگاههاي مركزي و جنوبي كشور است. تغييرات و توزيع تعداد روزهاي مساوي و كمتر از 4- درجه سلسيوس نيز الگوي مشابهي را در كشور نشان مي دهد. به طور كلي حداقل دما در سطح كشور در طول دوره آماري روند افزايشي را طي کرده است.

 نسخه قابل چاپ