بانک مقالات جغرافیا

يخبندان يکي از پديده هاي اقليمي است که هر سال اتفاق مي افتد و باعث بروز خسارات فراواني در بخش هاي اقتصادي از جمله کشاورزي، فعاليت هاي صنعتي، حمل و نقل و خطرات جاده اي مي شود. بنابراين، شناخت و مطالعه دقيق اين پديده به منظور مقابله با خسارات احتمالي آن لازم و ضروري به نظر مي رسد. اين مطالعه با هدف بررسي توزيع زماني و مکاني وقوع يخبندان در ايستگاه هاي منتخب منطقه مورد مطالعه شامل ايستگاه هاي سينوپتيک زنجان، خرمدره، خدابنده و ايستگاه هاي کليماتولوژي باروت آقاچي، فيله خاصه و خيرآباد در طي دوره آماري موجود بر اساس داده هاي دماي حداقل روزانه انجام گرفته است. در اين مطالعه با استفاده از روش هاي توزيع نرمال، لوگ نرمال و توزيع احتمال تجمعي يکنواخت به تحليل زماني و مکاني احتمال وقوع شاخص هاي يخبندان (تاريخ آغاز، تاريخ خاتمه، طول فصل رشد، طول فصل يخبندان و فراواني وقوع يخبندان) پرداخته شده است. نتايج نشان مي دهد به طور متوسط اولين يخبندان هاي منطقه در فصل پاييز بين 7 مهر تا 24 آبان رخ مي دهد و ميانگين تاريخ خاتمه يخبندان ها از 20 فروردين تا 30 ارديبهشت است و بيشترين ميانگين تعداد روزهاي وقوع يخبندان در ايستگاه خيرآباد و کمترين ميانگين در ايستگاه فيله خاصه زنجان وجود دارد.

 نسخه قابل چاپ