پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
پنج شنبه 7 اردیبهشت 1391 11:25 PM
| 6 : جغرافيا بهار 1389; 8(24):87-99. |
| وقف آموزشي از ديدگاه جغرافياي فرهنگي |
| شاه حسيني پروانه* |
| * سازمان سمت |
|
ارتقا سطح آموزش و فرهنگ يكي از اهداف وافقان براي كسب رضاي خداوند و بهبود وضعيت جوامع است. اين مهم با احداث و وقف مراكز آموزشي يا قرار دادن موقوفاتي براي تامين مخارج ساختماني و انساني آنها و تداوم فعاليت مراكز آموزشي و فرهنگي امكان پذير مي شود. در مقاله حاضر با استفاده از اطلاعات و داده هاي موجود وقف و موقوفات آموزشي شهر تهران در دو دوره قاجاريه و پهلوي با استفاده از روش توصيفي تحليلي بررسي شده اند، يافته ها نشان مي دهد كه در دوره قاجاريه تا سال 1316 ق، واقفان عمدتا به احداث و وقف مدارس علميه و به ميزان بسيار اندكي مكتبخانه اقدام مي كرده اند و موقوفاتي براي اداره آنها قرار مي داده اند. از سال 1316 ق به بعد به دنبال آشنايي ايرانيان با مظاهر تمدني غرب، احداث و وقف مدارس به سبك جديد و قرار دادن موقوفاتي براي تامين هزينه هاي آنها نيز به موارد وقف آموزش قبلي افزده شد. در دوره پهلوي وقف بر آموزش علوم دينيه اشكال جديدي يافت چون اجراي فعاليتهاي تربيتي و علمي اسلامي و نشر مطبوعات ديني و وقف بر آموزش علوم جديد در سطوح عاليه يعني دانشگاه نيز صورت مي گرفت. تحول ديگر شكل گيري بنيادهاي خيريه است كه در زمينه ارتقا آموزش و فرهنگ جامعه تلاش مي كردند. |
| كليد واژه: وقف، موقوفات، مدارس علميه، مدارس سبك جديد، دوره قاجاريه، دوره پهلوي |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
