بانک مقالات جغرافیا

زيربناي مطالعات مديريت يكپارچه مناطق ساحلي (ICZM)، در هر سه مرحله راه اندازي، برنامه ريزي و پياده كردن، تعريف و تعيين محدوده ساحل است. منطقه ساحلي در كشورها و مراجع مختلف، تعريف ها و مفهوم هاي گوناگون و اغلب متفاوتي دارد. گروهي از كشورها و مراجع، محدوده ساحل را ناحيه يا منطقه تلاقي آب و خشكي و يا زمين هاي آبگرفته مي دانند و برخي اين محدوده را از مرزهاي تاثيرگذار بر ساحل مانند منتهي اليه حوضه هاي آبريز تا فلات قاره مي كشانند. گاه در تعريف ساحل و منطقه ساحلي، رويكرد سياسي مد نظر بوده است. بر اين پايه، قلمرو ساحل در دريا تا منطقه انحصاري اقتصادي و در خشكي تا مرزهاي ايالت يا استان، امتداد يافته است.
اما تا آن جا كه به ايران و سواحل سه گانه اش مرتبط است، از شاخص هاي بكار گرفته شده در كشورهاي ديگر از جمله قاره هاي اروپا، اقيانوسيه و آمريكاي شمالي و جنوبي بايد با احتياط و پس از بررسي و تطبيق منطقي بكار گرفته شوند. تجربيات كشورهاي ديگر مي بايست با ويژگي هاي جغرافيايي ايران از جمله جغرافياي سياسي و تقسيمات كشوري آن همخواني داشته باشند. براين پايه، تا آن كه جا كه به مديريت ويژه در آبهاي ساحلي ايران در قالب (ICZM) برمي گردد، اين قلمرو حداكثر مي تواند در دريا تا آبهاي داخلي و در خشكي برحسب شرايط جغرافيايي ميان 60 تا 600 متر در هر سه ساحل تعيين گردد.

 نسخه قابل چاپ