بانک مقالات جغرافیا

آنچه ذهن برنامه ريزان گردشگري را بيش از پيش به خود معطوف ساخته، اتخاذ راه کارهايي است که جاذبه لازم را براي طرح هاي گردشگري به همراه داشته باشد. بي ترديد فراهم ساختن امکانات و تجهيزات پرهزينه گردشگري هر چند بر مبناي اصولي ترين قواعد علمي پياده شود، اگر برمبناي درک محيطي نباشد، رضايت چنداني را کسب نخواهد کرد. بر اين اساس، توسعه گردشگري بر مبناي الگوي رفتاري گردشگران، راهکاري موثر و مطلوب مي باشد. اين پژوهش از نوع توصيفي– تحليلي و پيمايشي و از لحاظ هدف، کاربردي مي باشد. داده هاي مورد استفاده در اين پژوهش با روش پرسشنامه اي و به صورت نمونه گيري تصادفي جمع آوري شده و پس از تجزيه و تحليل، نتايج زير حاصل شده است: در برنامه ريزي گردشگري و تجهيزات و خدمات مربوط به آن بايد به نيازها و تمايلات قشرهاي مختلف اجتماع توجه گردد، زيرا هرگونه تصميم سازي در گردشگري که مغاير خواسته ها، علايق، تجربيات و ارزش هاي گردشگران باشد، اغلب با عدم استقبال آنان نيز مواجه مي گردد. توسعه شبکه حمل و نقل عمومي از زيربناهاي اساسي توسعه گردشگري در اين مکان محسوب مي گردد. کارکرد تفريحي- ورزشي، از ويژگي هاي برتر انتخاب اين مکان است. بنابر خواست گردشگران، ضمن ارايه خدمات و امکانات به گردشگران، حفظ ماهيت اصلي و جاذبه هاي طبيعي و انساني پارک از اهميت بالايي برخوردار است. در اين پژوهش، گردشگران زن و مرد از نظر احساس امنيت و رضايت مندي از خدمات رساني شرايط يکساني ندارند. ميان سن و احساس رضايت از امنيت نيز رابطه وجود دارد.

 نسخه قابل چاپ