پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
پنج شنبه 7 اردیبهشت 1391 3:20 PM
| 4 : تحقيقات كاربردي علوم جغرافيايي (علوم جغرافيايي) بهار و تابستان 1383; 3(3 و 4):59-82. |
| تحليل تفاوت هاي مكاني در توسعه نواحي روستايي استان زنجان |
| رضواني محمدرضا |
|
در فرايند برنامه ريزي و توسعه نواحي روستايي، سنجش و تحليل تفاوت هاي مكاني در ابعاد مختلف توسعه روستايي اهميت زيادي داشته و برنامه ريزان را در تهيه طرح هاي هماهنگ و يك پارچه توسعه ياري مي رساند. در اين مقاله بااستفاده از 27 شاخص و بهره گيري از «شاخص توسعه يافتگي موريس»، ابتدا سطوح توسعه يافتگي نواحي روستايي استان زنجان در سطح دهستان در زمينه هاي اقتصادي، اجتماعي و كالبدي تعيين گرديده و سپس تفاوت هاي مكاني در توسعه آن ها مورد تحليل قرار گرفته است. نتايج مطالعات نشان دهنده تفاوت زياد بين نواحي روستايي از لحاظ درجه توسعه يافتگي است. دهستان هاي توسعه يافته و در حال توسعه عمدتا در شرق و دهستان هاي كمتر توسعه نيافته بيشتر در شمال، جنوب و غرب استان قرار دارند. همچنين بين ابعاد اقتصادي، اجتماعي و كالبدي توسعه در نواحي روستايي هماهنگي لازم وجود ندارد. سطوح توسعه يافتگي دهستان ها با متغيرهاي فاصله از محور توسعه استان، فاصله از مركز شهرستان، نرخ باسوادي، نسبت اشتغال در فعاليت هاي غيركشاورزي و رشد جمعيت همبستگي معناداري دارد. اين تفاوت ها بيشتر با نظريه مركز ـ پيرامون قابل توجيه است. در راستاي توسعه يك پارچه و موزون نواحي روستايي، تمركززدايي در توسعه استان از طريق ايجاد كانون ها و محورهاي جديد توسعه، ايجاد و تقويت شهرهاي كوچك و مراكز روستايي، ايجاد شهرك ها و نواحي صنعتي در نواحي روستايي كمتر توسعه يافته و محروم ضروري مي باشد. |
| كليد واژه: توسعه روستايي، تفاوت هاي مكاني، شاخص هاي توسعه، شاخص موريس، استان زنجان |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
