بانک مقالات جغرافیا

شهرستان پاكدشت با مساحت حدود 604 كيلومتر مربع، در زمين هاي آبرفتي جنوب رشته كوه هاي البرز قرار گرفته است. از لحاظ كشاورزي از استعدادهاي بالفعل و بالقوه فراواني برخوردار است. واقع شدن اين شهرستان در 20 كيلومتري كلان شهر تهران باعث گرديده است تا اين شهرستان از مهاجرپذيرترين مناطق اطراف تهران گردد. اين مهاجرت بي رويه و پيش بيني نشده باعث گسترش ناموزون نقاط شهري و برخي از روستاها و تخريب اراضي كشاورزي گرديده است. بدين ترتيب شناخت وضعيت طبيعي منطقه، تهيه نقشه كاربري و پوشش اراضي و تغييرات آن جهت برنامه ريزي و مديريت بهتر، لازم و ضروري به نظر مي رسد.
در اين تحقيق براي تهيه و تجزيه و تحليل نقشه كاربري و پوشش اراضي، ابتدا نقشه هاي توپوگرافي و تصاوير ماهواره اي منطقه تهيه شد. پس از رقومي و موزاييك كردن نقشه توپوگرافي، نقشه هاي شيب، جهت شيب و ارتفاع منطقه به منظور شناخت وضعيت و توان طبيعي منطقه در محيط نرم افزار GIS توليد گرديد. متعاقبا عمليات تصحيح و پردازش بر روي تصاوير ماهواره اي در محيط نرم افزاري Geomatica انجام شد.
سپس با استفاده از طبقه بندي نظارت شده و الگوريتم حد اكثر احتمال، نقشه طبقه بندي شده كاربري اراضي توليد شد. بر اساس يافته هاي اين پژوهش نيمه شمالي منطقه اساسا براي فعاليت هاي انساني خصوصا كشاورزي مناسب نبوده و در نقطه مقابل نيمه جنوبي منطقه با توجه به توان هاي طبيعي عرصه تاخت و تاز فعاليت هاي انساني و مهاجرت هاي بي رويه قرارگرفته است و بيش از همه مشمول مديريت بهينه اراضي مي باشد. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه غالب ترين كاربري هاي منطقه متعلق به اراضي باير (50.55 درصد) مي باشد. در مراتب بعدي اراضي كشاورزي و اراضي ساخته شده به ترتيب با 39.33 و 9.22 درصد قرار دارند. طبق نتايج حاصله مساحت شهر پاكدشت از 430 هكتار در سال 1379 به 734 هكتار در سال 1383 افزايش يافته كه اين افزايش نشان دهنده رشد فيزيكي شهر پاكدشت مي باشد. بدين ترتيب 304 هكتار از اراضي باز و كشاورزي اطراف شهر به زير ساخت و ساز رفته است.

 نسخه قابل چاپ