بانک مقالات جغرافیا

گردشگري به مثابه يکي از عناصر و حلقه هاي عمده ساختار اقتصادي در جهان، منشا اثرات عظيم دموگرافيک، فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و کالبدي بوده است. ايران به طورعام و سرعين به طورخاص نيز در معرض اين گونه تحولات در چندين دهه اخير قرار داشته است. هدف از اين مقاله ارزيابي آثار دموگرافيک و بالاخص فرهنگي ناشي از گردشگري در سرعين مي باشد.
تحولات دموگرافيک در چارچوب افزايش نرخ رشد جمعيت، بعد خانوار، موازنه نسبت مهاجرت و تغيير در نسبت جنسي و سني متعين بوده است.
روش تحقيق مبتني بر استفاده از پاره اي داده هاي کتابخانه اي و انجام کار ميداني در حوزه تحليل پرسشنامه بوده است. بدين منظور بخش کوچک مرکزي و قديمي شهر و روستاي آلوارس جهت مقايسه و ارزيابي آثار فرهنگي گردشگري مطالعه گرديد. برطبق نتايج مبتني بر به کارگيري آزمون مجذور خي، گردشگري در سرعين منجر به رنگ باخت برخي ويژگي هاي فرهنگ بومي در حوزه زبان بومي، پوشش، آداب و رسوم سنتي و به موازات آن ارتقا نحوه آداب و اصول معاشرت، بالارفتن سطح آگاهي اجتماعي و افزايش روحيه احترام به ديگران شده است.

 نسخه قابل چاپ