بانک مقالات جغرافیا

سکونت گاه هاي انساني بعنوان يک فضاي جغرافيايي، همواره تحت تاثير ساخت ها و روابط مختلف دچار تغييراتي در ساختار و عملکرد خود شده اند. بررسي، شناخت، و تفسير نحوه تحولات ساختاري- کارکردي آن ها، مخصوصا تحولات پس از نقش پذيري شهري سکونت گاه هاي روستايي بزرگ که نقطه آغازين شهرهاي کوچک و متوسط در آينده هستند، مي تواند گام موثري در توسعه آن ها باشد. لذا در اين مقاله با استفاده از روش پيمايشي، مطالعات ميداني و اسنادي تحولات ساختاري کارکردي سکونت گاه کاني سور، پس از نقش پذيري شهري موردبررسي قرارگرفته است. درمجموع، از فرايند بررسي تحولات ساختاري- کارکردي کاني سور پس از شهرشدن مي توان دريافت که ايجاد ساختارها جديد، تغييراتي در بافت کالبدي شهر، ساختار مديريتي و ... به وجود آورده است و همچنين افزايش کمي و کيفي امکانات آموزشي، کاهش مهاجرفرستي و افزايش مهاجرپذيري، کاهش نقش فعاليت هاي زراعت و دامداري و افزايش فعاليت هاي خدماتي و اداري، انواع امکانات و خدمات، بهبود نظم هندسي آرايش فضايي مساکن، تغيير در روابط و مناسبات سکونتگاه هاي و ... ازجمله تغييراتي بوده که درساختارها و عملکردهاي سابق به وجود امده است.
هرچندکه تحولات ساختاري- کارکردي به وجود آمده پس از نقش پذيري شهري، جنبه هاي منفي همچون کاهش نقش فعاليت هاي زراعت و دامداري، افزايش هزينه هاي زندگي (آب، برق و ...)، افزايش قيمت زمين و رواج بورس بازي زمين داشته است، اما جنبه هاي مثبت آن همچون افزايش کمي و کيفي خدمات، کاهش مهاجرفرستي و افزايش مهاجر پذيري و .. بيشتر از جنبه هاي منفي آن بوده است، در نتيجه روند تحولات پس ازشهرشدن کاني سور رو به جلوبوده و بيشتر مثبت مي باشد.

 نسخه قابل چاپ